حجت حضرت باری، مددم فرمایی؟

تو بیایی سخن از عشق فراوان گردد
سفر جانب محبوب چه آسان گردد

تو بیا پرده ز سیمات بیفکن ایدوست
کافر از دیدن سیمات، مسلمان گردد

تو در آیی ز پس پرده ی غیبت؛ چه شود!
هر کسی را نگرم تالی قرآن گردد

تو بیا تا که به پایان برسد درد فراق
آوخ آن روز که ختم غم هجران گردد

حجت حضرت باری مددم فرمایی؟
که مرا خاطر آشفته به سامان گردد؟

تو نظر گر بکنی بر سخن ناقص من
بی گمان مورد اقبال سخندان گردد

"ناصحا" باد گوارای تو خاک قدمش
ای خوش آنروز که بر خوان تو مهمان گردد

"ناصح گلستانی"
جمعه۱۴۰۱/۱۰/۳۰
علی آبادکتول