غزلی عارفانه از ناصح گلستانی

سلام دوست

آمد نبی تا که رساند پیام دوست
جان زنده شد تا که شنیدم کلام دوست

آغاز هرسخن به تبرک ادا کنم
اسمی که اعظم است و بلندست؛نام دوست

هستم اگر غنی و هستم اگر امیر
این است افتخار که هستم غلام دوست

گویند که عارفان به مقامات می رسند
یارب بُوَد تا که ببینم مقام دوست

بشنو نصیحتی که گرانست قیمتش
بهتر ز جنت است بخداوند دام دوست*۱

جویم روز و شب به هر جا و هر مکان
کام دلم؛ آنکه نهفته است بکام دوست

"1" شهید راه خدا را درود باد!
کُو آوَرَد نزد رفیقان سلام دوست

"ناصح 1"
۱۴۰۱/۱۲/۲۴

*۱: بندگی خداوند مراد است.