و فی النصیحه

چون فضل خدا نصیب انسان گردد
انسان ز بدی خود پشیمان گردد

دانی چه بُوَد فضل خداوند کریم؟
می دان که بشر انیس قرآن گردد

من گفته ام و بار دگر می گویم
مومن به خدا، امیر دوران گردد

تقدیر خدا اگر تعلق گیرد
هم صحبت ما یوسف کنعان گردد

نیکی چو کنی منتظر مدح مباش
نیکی سبب فیض فراوان گردد

بگشا گره از کار خلایق که بسی
پژمرده دل و خسته که خندان گردد

با همت و با توکل و عزم عظیم
هر لحظه ی زندگی گلستان گردد

کن بندگی خدا و از غیر مترس
تا جای تو بر تخت سلیمان گردد

"ناصح"سخن تو گر خدایی باشد
کافر ز کلام تو مسلمان گردد

"ناصح گلستانی"
علی آبادکتول
۱۴۰۲/۱/۵